Dit stuk schreef ik vlak na de brand en ik publiceerde het een jaar later.
De brand, vannacht een jaar geleden...
2 okt 2007, 23:34
vannacht een jaar geleden had ik mijn woningbrand waarbij mn kinderen en ik het ternauwernood overleefd hebben.Vanavond voelt het wel vreemd, flashbacks naar die ene avond voor "de brand" het is een gegeven geworden in ons leven, een keerpunt, een gebeurtenis die ik en ook mijn zoontjes nooit vergeten zullen.
Ik heb het ze nog niet verteld dat het alweer een jaar terug is, ze praten er namelijk nog bijna dagelijks over alsof het vorige week is....
Note: 3 oktober is nationale brand/brandmelderdag de dag dat iedereen stil moet staan bij hoe gevaarlijk het werkelijk is, nou ik heb het ondervonden.
Bij deze het nieuwsbericht van vorig jaar, incl de brandweer melding die ik op internet vinden kon ( 1 vd vele)
dinsdag 03 oktober 2006
Woningbrand Wilgengriend
PRIO 1 XXXXXXXXX 127 ALMERE 13XXJL GEBOUWBRAND (Gebouwfunctie: laagbouw_met_pers) 644 652 642
Toen de politie ter plaatse kwamen was de 25-jarige bewoonster nog met haar twee kinderen van 2 en 5 jaar oud op de verdieping. Door op vuilcontainers te klimmen wisten de agenten de vrouw en één van de kinderen in veiligheid te brengen. Het andere kind zat in een slaapkamer aan de achterzijde. De agenten konden via de schutting op het dak van de schuur klimmen en daar het tweede kind uit de vol met rook staande woning halen. De vrouw is met haar twee kinderen met een GGD-ambulance naar het Flevoziekhuis vervoerd in verband met het inademen van rook. De brandweer heeft het vuur geblust. De televisie is vermoedelijk de oorzaak van de brand.
Bron: Politie Flevoland.
Foto: Rick Donnars
4:11:12 3-10-2006 PRIO 1 XXXXXXX 127 ALMERE 13XXJL GEBOUWBRAND (Gebouwfunktie: laagbouw_met_pers) 644 652 642 BRW Flevoland Personen er al uit, kat gered
de foto is erg donker dus die hoef ik niet te plaatsen. Andere foto's die kunnen jullie zien ophttp://picasaweb.google.com/MaeveHelene/Brand
Dat zijn foto's van 5 of 6 oktober, ik weet dat niet precies, mijn leven is daar een grote waas.
Een week na de brand heb ik toen een beknopt verslag geschreven van wat er gebeurd was... achteraf gezien lang niet volledig maar ik plaats hem toch...
Ik werd wakker van vaag gepiep in mijn slaap, doe mijn ogen open, een sterke lucht brandt me in mijn neus en ogen, ik zie niets, ik pak mn bril en zie nog niets, ik probeer nogmaals goed om me heen te kijken…. Niets, wat is dat gepiep? Het brandalarm!! Shit!! Brand!!!
Ik pak mn mobiel die naast mn kussen ligt en het is zo benauwd dat ik met telefoon en al naar het raam loop en deze openzet, ah frisse hap lucht, ohnee! Kelvin pakken die ligt gewoon in die vieze rook te slapen, zou het nog wel goed gaan met hem, ik loop de duisternis in en voel het bed af, ik tast in het duister, ah daar ligt hij... oppakken en richting raam. Niet wetend of hij nog leefde of niet, dat was een heel eng gevoel...
De rook blijft in mijn ogen steken, ah gelukkig Kelvin begint te pruttelen en is verder stil uit verbijstering.
Ik bel 112 en zeg meteen wat ik moet “brandweer
Continu op de achtergrond hoor ik Chat, mijn 12 weken oude katje klagelijk schreeuwen.
En er gaat door me heen “Ik moet naar Dustin toe, die ligt ook in die vieze rook, maar ik heb Kelvin hier en in de kamer kan hij niet ademen, nogmaals kijk ik naar buiten en er staat een buurvrouw onder mn raam paniekerig heen en weer te lopen en zegt dat ze Kelvin niet gaat opvangen dat dat fout gaat en legt de plastieken verpakking die om mn nieuwe bank heen zat onder mijn raam om een mogelijke val te breken.
Mijn oog valt op het dakje van de schuur en hal, waar je via het badkamerraam op kan komen, mijn plan wat ik altijd in mijn hoofd had te doen voor als er eens brand uit zou breken….
Ik probeer het! Ik loop door de complete en verstikkende duisternis op de tast met Kelvin in mijn armen richting badkamer, * boem* ah daar is de deur, ik krijg hem niet zomaar open voel een enorme drukkende hitte er vanaf komen, snakkend naar adem en duizelig vlucht ik terug helemaal blind richting het raam…. Mislukt, het kan niet.
Ik zet Kelvin op het hekje voor het raam, hem goed vasthoudend .. wachtend op hulp.. mijn oog valt op de stoep waar de oranje flikkeringen van het vuur recht onder mij, als ik ver naar voren buk zie ik de oranje vlammen tegen het raam onder me slaan.langzamerhand komen er meer mensen naar buiten, maar dit dringt niet geheel tot me door, het enige wat ik denk is, ik moet van Kelvin af, dan kan ik naar Dustin, wat nou als die teveel rook krijgt, wat nou als t vuur omhoog komt, en nog erger wat nou als hij al.... nee!!! niet aan denken!, dat kan niet, dat mag niet, niet mijn kindje, niet mijn leven niet ik, niet wij niet hier niet nu!!!
Daar! Eindelijk! Politie! De agent rukt mn fiets weg onder het raam vandaan en zet er een klikobak neer, hij gaat eropstaan en ik laat Kelvin zakken die direct aangepakt wordt en doorgegeven.
Nu moest ik eruit ik laat me zakken aan het traphek en besef me pas later dat er tegen me geroepen werd dat ik me eerst omdraaien moest, toch gek hoe sterk je kan zijn in noodsituaties, en draai met tijdens het uit t raam laten zakken nog even om, naakt met slechts een badjas aan.
Ik roep meteen tegen de agenten dat mijn andere zoon in de kamer linksachter zit en ik niet weet hoe het gaat en niets gehoord heb, en verdwaast loop ik met Kelvin richting het gras op mijn blote voeten waar een hele groep mensen stond, ik krijg een stel slippers aangereikt en bel een kennis uit de buurt of ze wilde komen helpen en dat Dustin nog in mijn brandende huis zat!
Plots zie ik een agent met Dustin in zijn armen ongedeerd aan komen lopen, ik had die man bijna om zijn nek gevlogen van blijdschap.
Vlug pakte ik Dustin aan en we werden naar de ambulances begeleidt.In de abmulance durfde ik pas mijn ouders te bellen... hiervoor durfde ik dat niet omdt ik niet durfde te bellen terwijl ik niet wist of alles ok wa smet Dustin.
Hier vertelden we ons verhaal en kregen we zuurstofkapjes, gezien een ambulance maar 2 personen van zuurstof kon voorzien moest Kelvin naar de tweede ambulance toe.Later bleek dat ze Kelvin apart genomen hadden omdat hij er zeer slecht aan toe was, net zoals ik... en om mij niet bang te maken hadden ze hem apart genomen om hem bij te kunnen staan in geval van nood.
Wij werden naar het Flevoziekenhuis gereden en daar aangekomen werden onze gegevens en verhaal gevraagt.
Verder moesten we alle drie een slagaderlijke bloedafname hebben voor onderzoek naar koolstofmonoxide, en een longfoto om de roet te bekijken.
Na ongeveer 3,5 uur, dit weet ik niet goed mochten we weg, gezien mijn ouders waar we de komende 4,5 maand gewoond hebben dichtbij wonen hoefden we niet ter observatie te blijven.
